
Αγαπητοί συμπαίκτες,
Πριν αρχίσω να γράφω το σημερινό news letter έβαλα τις εμφανίσεις για πλύσιμο, μέσα στις οποίες βρήκα και μία της ΕΡΤ που έπαιζε νωρίτερα, τακτοποίησα τα δελτία των ποδοσφαιριστών και το μπλοκ των σημειώσεων των αγώνων, έκανα απογραφή του ταμείου για να δω αν είμαστε εντάξει οικονομικά, ενόψει του επόμενου αγώνα με τον ΣΕΦΑ. Ναι, αυτή τη δουλειά επέλεξα Κυρικάτικα!
Πριν αρχίσω το γράψιμο, χάιδεψα λίγο τα «τρόπαια» που μας έχουν δώσει ως ομάδα για το ήθος και την αξιόλογη παρουσία μας σε εκδηλώσεις για φιλανθρωπικούς σκοπούς ανά τη χώρα.. Το κύπελλο από τους παλάιμαχους ποδοσφαιριστές του Τηλυκράτη Λευκάδας, όταν γίναμε η πρώτη ομάδα Τύπου, που πήγε να παίξει μαζί τους, με αφορμή τον εορτασμό των 80 χρόνων από την ίδρυσή τους ( είχαν αγωνισθεί, επίσης, οι παλαίμαχοι του Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού και ΠΑΟΚ).
Την πλακέτα του νομάρχη Λευκάδας, ο οποίος μέχρι και αφίσα έβγαλε, αποκλειστικά και μόνο για τον αγώνα μας, τα αναμνηστικά του προέδρου του ΔΟΝΑ Ρόδου, των δημοσιογράφων της Ρόδου, του προέδρου των ΑΜΕΑ Ρόδου (για τα οποία μαζέψαμε χρήματα από έναν αγώνα για φιλανθρωπικούς σκοπούς), αλλά και του Τούρκου πρόξενου, ο οποίος μας έχει καλέσει φέτος στο Μαρμαρίς, για να παίξουμε με τους συμπατριώτες του δημοσιογράφους.
Και, βέβαια, σκεφτείτε τι μας περιμένει ακόμη, όταν μπροστά μας έχουμε πρόταση για αγώνα στην Κέρκυρα, για φιλικά με τους παλαιμάχους Πειραιά, Μεγάρων, Νότιας Λευκάδας, δημοσιογράφων και αστυνομικών Ρόδου, ενώ το… κερασάκι στην τούρτα θα είναι το ταξίδι στο Παρίσι (ποδοσφαιρικός αγώνας, Disneyland, νυχτερινή ζωή σε Moulin Rouge, Lido, Crazy Horse), το οποίο, επειδή χθες τσαντίστηκα πολύ με τον τρόπο των συνανθρώπων μας διαιτητών, προγραμματίζεται ήδη και θα υλοποιηθεί πριν την έναρξη του EURO 2008.
Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι θα μπορούσα να πάω στην εκκλησία, μέρα που είναι, αντί να γράφω όλες αυτές τις ιστορίες, να παρακολουθήσω τη λειτουργία και στη συνέχεια, όταν οι πιστοί έχουν πάει σπίτι τους, για να στρώσουν το οικογενειακό τραπέζι, να παρακαλέσω τον παππά να με εξομολογήσει!
Πιστεύω, όμως, ότι δεν έχει φθάσει ακόμη ο καιρός να υποστώ το μυστήριο της Μετανοίας, αφού δεν έχω αμαρτίες. Εκτός από τις συνηθισμένες, οι οποίες μας συντροφεύουν, χρόνια τώρα, στη ζωή μας και δεν είναι άλλες από τις γνωστές βρισιές, τις οποίες όλοι τις προσπερνάμε, όταν τις ακούσουν.

Αυτές τις… αμαρτίες, λοιπόν, μας βάζουν να πληρώσουμε δύο άνθρωποι. Ο διαιτητής του αγώνα Καθημερινή – Ριζοσπάστης 0-3, Π. Μηλίώτης και ο Α’ βοηθός Α. Ευαγγέλου. Όπως γράφουν στο Φύλλο Αγώνα ο τερματοφύλακάς μας είπε στον Α’ βοηθό «είσαι πολύ μαλ…» και το Νο 17 της ομάδας μας απώθησε βίαια τον διαιτητή.
Επειδή οι εν λόγω κύριοι δεν έχουν τίποτα με την ομάδα μας, αλλά και πρόθεση να της κάνουν κακό, πιστεύω ότι τα δύο παραπτώματα που γράφουν στο Φ.Α. μπορεί να έγιναν. Και λέω «μπορεί» γιατί στο δεύτερο ο ποδοσφαιριστής μου με διαβεβαίωσε ότι δεν τον έσπρωξε βίαια, διότι δεν είναι του ήθους του. Και βέβαια τον πιστεύω, διότι γνωρίζω τον Γιώργο Μπιτσικώκο, πόσο «δημοσιοσχεσίτης» είναι, σε βαθμό , μάλιστα, να κατακρίνεται από κάποιους. Επίσης εάν τον απωθούσε βίαια, ο διαιτητής θα πρέπει να ήταν τώρα στο νοσοκομείο, αφού ο ένας είναι 1.87 και 105 κιλά και ο άλλος το πολύ 1,72 και περίπου 68 κιλά (εκτίμηση).
Όλα αυτά συνέβησαν αφού είχε λήξει το παιχνίδι, στο οποίο ηττηθήκαμε δίκαια 3-0. Φανταστείτε, λοιπόν, πόσο εριστικοί ήταν οι δύο διαιτητές, ώστε να βγάλουν εκτός εαυτού τους περισσότερους παίκτες της ομάδας μας και μάλιστα σ’ ένα παιχνίδι που ο αντίπαλος νίκησε καθαρά και δίκαια, πολύ περισσότερο δε τον Κλόκα (ένα νέο που παρά τα περιττά κιλά του προσπαθεί όσο μπορεί να αθληθεί).
Δυστυχώς, επιβεβαιώνεται το σχόλιο που έκανα και πέρυσι στην επιτροπή πρωταθλήματος Τύπου, με αφορμή την τιμωρία του Γιάννη Τζανόπουλου, ο οποίος ως βοηθός προπονητής έκανε από τον πάγκο έντονες παρατηρήσεις σε παίκτη του, γιατί έδειχνε αδιαφορία και ο διαιτητής έγραψε στο Φ.Α. ότι απευθυνόταν σε αυτόν!
Το επαναλαμβάνω, λοιπόν, και θα το λέω μέχρι τελικής πτώσεως. Οι περισσότεροι διαιτητές που καλούνται να διευθύνουν αγώνες στο πρωτάθλημα Τύπου θέλουν να μας επιβληθούν, ότι είναι καλύτεροι από εμάς, ότι γνωρίσουν περισσότερα πράγματα από ποδόσφαιρο, ενδεχομένως έχουν και καλύτερη παιδεία. Βγάζουν μια ανωτερότητα μέσα στο γήπεδο, απλούστατα, γιατί απευθύνονται σε ανθρώπους του Τύπου, οι οποίοι όταν πέφτουν σε παράπτωμα σε κάποιο επαγγελματικό αγώνα τους κριτικάρουν. Η σφυρίχτρα είναι η πένα τους…
Οσο και αν προσπαθούν οι μεγαλύτεροι επιστήμονες του κόσμου δεν έχουν μπορέσει να ερμηνεύσουν το «φαινόμενο της πεταλούδας». Ετσι, λοιπόν, και εμείς δεν μπορούμε να ρίχνουμε τα χαρτιά για να δούμε αν το διαιτητικό τρίο, που θα έρθει τη μοναδική μέρα που βρίσκουμε δίοδο στον αθλητισμό, δεν θα είναι εριστικό με τους τρόπους και τη συμπεριφορά του. Διότι το ανθρώπινο λάθος και την αυστηρή επιβολή κανονισμών τη δεχόμαστε. Αυτό που δεν μπορούμε ν’ ανεχτούμε, κύριοι που τους ορίζετε ή τους στέλνετε σε μας για να κάνουν το «αγροτικό» τους, είναι η ειρωνεία.
Εν κατακλείδι, αγαπητοί συμπαίκτες, όπως και να έχει το πράγμα, θα σφίξουμε τα δόντια και θα συνεχίσουμε. Για πολλούς και διαφόρους λόγους που συζητάμε εμείς οι εκπρόσωποι στην επιτροπή και έχει φθάσει οργανωτικά το πρωτάθλημα Τύπου να είναι αξιοσέβαστο από πολλούς. Θα (ξανα)ρίξουμε νερό στο κρασί μας, θα υποστούμε τις τιμωρίες, χωρίς να έχουμε δικαίωμα έφεσης, όπως έχει και ο χειρότερος κακοποιός. Δυστυχώς στον χθεσινό αγώνα έχουμε ένα ακόμη μειονέκτημα. Δεν υπήρχε και παρατηρητής για να επιβεβαιώσει τα συμβάντα.
Όπως πολύ καλά γνωρίζετε, η ομάδα μας και τα άτομα που την πλαισιώνουν, έχουν κριθεί από τις πράξεις που αναφέρω στην εισαγωγή μου και θα κριθούν ακόμη περισσότερο και καλύτερα στο μέλλον.
Δεν πάμε να πάρουμε το πρωτάθλημα και να δημιουργούμε ένταση, όπως έγινε χθες, στα αποδυτήρια της ομάδας που νίκησε στον προηγούμενο αγώνα. Ο πρωταθλητισμός αν είναι να έρθει καλώς να έρθει. Κάποιοι, μάλιστα, σε επαγγελματικό επίπεδο τον αγοράζουν, μαζί με τους εμπλεκόμενους σε αυτόν. Το φιλότιμο και η ανθρωπιά δεν αγοράζεται…
Κουράγιο, ηρεμία, χαμηλοί τόνοι, θα συνεχίσουμε όπως πάντα.
Ο προπονητής σας
Δημήτρης Λουκάκης